وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآَتُوا الزَّكَاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْكُمْ وَأَنْتُمْ مُعْرِضُونَ ( 83 ) وچون از فرزندان إسرائيل پيمان محكم گرفتيم كه : « جز خدا را نپرستيد ، وبه پدر ومادر ، وخويشان ويتيمان ومستمندان احسان كنيد ، وبا مردم [ به زبانِ ] خوش سخن بگوييد ، ونماز را به پا داريد ، وزكات را بدهيد » آن گاه ، جز اندكى از شما ، [ همگى ] به حالت اعراض روى برتافتيد . ( 83 )